Eigenlijk sluiten al onze Japan vakanties naadloos op elkaar aan. De laatste paar dagen van onze trip komen we altijd nog een aantal leuke dingen tegen die we niet meer ingepland krijgen, die hevelen we dan over naar de volgende vakantie. Het Kirby Café is er zo eentje. Kirby komt uit de gamingcatalogus van Nintendo. De afgelopen jaren was Kirby goed vertegenwoordigd op de Switch. Het roze schattige elastische balletje heeft de mogelijkheid zijn vijand op te zuigen en de combat-eigenschappen van deze vijand dan over te nemen. Als een franchise erg populair is, is de kans groot dat deze een character-café op krijgt. Dat kan van een populaire game zijn, maar ook een popgroep, animé of manga. Zo’n cafeetje heeft een speciale menukaart en de gerechten die er op staan zien er vaak prachtig uit. In het Kirby Café konden we tijdens onze vorige vakantie dus niet even spontaan binnenwandelen, reserveren was het devies.
Omdat Jip en Elin zo teleurgesteld waren dat we er niet terecht konden hebben we besloten dat dit jaar wel te doen. Dat hield in dat ik 10 juli om klokslag 10 de reserveringssite als een malle moest refreshen en dan zo snel mogelijk het hele traject in het Japans moest doorlopen: aantal gegadigden, tijdstip, allergieën, jarigen etc.etc. Een addertje onder het gras was dat je een Japans telefoonnummer moest opgeven, anders kreeg je een foutmelding. Dit nummer zou enkel gebruikt worden als er vanuit het café onverhoopt iets gewijzigd mocht worden. Hier kon ik zonder probleem elk willekeurig Japans nummer opgeven, de kans was nihil dat dit nummer gebeld zou worden. Dan was er ook nog het tijdstip van de caféreservering. Ik mikte op kwart over drie omdat de meeste mensen mikken op de vroege ochtend of tijdens lunchtijd…dus een grotere slagingskans. Alle voorbereidingen waren niet voor niks geweest: mijn reservering werd geaccepteerd en binnen 5 minuten was ook de rest van de reserveringssloten voor augustus vertrokken.
Negentien augustus, tien over drie stonden we in de schaduw van de SkyTree dus op de stoep bij het Kirby Café. We gingen braaf op de ‘reserveer’-stoeltjes zitten, en wachten stilletjes totdat we werden opgehaald. Af en toe kwam er een aantal enthousiaste mensen naast ons zitten maar zodra ze het bordje op de stoelen lazen dropen ze teleurgesteld af, die mood-swing staat ons nog vers in het geheugen. Even later kwam een medewerkster ons ophalen, we moesten even onze reservering laten zien…of we ook onze paspoorten bij ons hadden, eh nee, gloep! Gelukkig voldeed mijn creditcard ook als legitimatie. Dan de regels: we moesten al het eten in één keer bestellen, we konden niet nabestellen. En van het befaamde dessert: de Kirby auto, mocht er maar eentje per gezelschap besteld worden vanwege de grote vraag ernaar.
We besloten de mooiste gerechten te bestellen en ze dan met elkaar te delen, dus dat ene autootje was geen enkel probleem. Eenmaal binnen maakten we nog even de afspraak met Jip en Elin dat we de gerechten graag eerst even op de foto wilden zetten voordat ze mochten aanvallen, dat viel nog niet mee, haha! Bij elk gerecht dat op tafel gezet werd moesten we ze helpen herinneren niet al op de gerechten te duiken. Al met al waren Jip en Elin door het dolle en alleen dat al maakte het het bezoek helemaal waard.
Het Kirbycafé was niet het enige charactercafé wat we bezocht hebben. We liepen per ongeluk tegen een Cinnamorollcafé aan (die witte puppy met z’n lange oren, uit de Hello Kitty stal), daar konden we tot onze grote verbazing gewoon aanschuiven.
Maar een week voordat we in het vliegtuig naar Narita stapten ontdekte ik dat er een Katamari Damacy pop-up café in de Parco zou verschijnen tijdens onze vakantie. Als er één game is waar we vrolijk van worden en die ons aan Japan doet denken (en verlangen) dan is het deze cult-game wel. Het verhaal in het kort: de Koning van alle Kosmos heeft per ongeluk alle sterren, sterrenbeelden en planeten in het heelal vernietigd. Zijn zoon - de prins - krijgt de taak om met alles te herbouwen. Met een plakkerig balletje (de katamari) kan de prins van alles oprollen, je begint klein met muntjes en paperclips. Naarmate de katamari groter wordt kun je koeien, mensen, meubels en zelfs gebouwen oprollen. Als de katamari de juiste grootte heeft bereikt wordt hij de ruimte in geschoten om als planeet of ster te fungeren. De combinatie van de bizarre werelden, fantastische vormgeving, ongeëvenaarde soundtrack en droge humor maken dit een gamereeks om te koesteren. Zo kwam het dat ik dat ik 19 juli om vijf uur ‘s ochtends klaar zat achter mijn computertje om de dinerplek te reserveren. Weer een volledig Japans reserveringssysteem maar dat ging me redelijk vlot af deze keer, inmiddels mag ik me ook ervaringsdeskundige noemen. 🙃 Helaas struikelde ik net voor de finish; toen ik het einde van de reserveringsprocedure bereikte stuitte ik op de melding dat reserveren enkel mogelijk was voor ‘residents of Japan’.
Nog geen nood aan de man, we gingen gewoon ter plekke polshoogte nemen in Shibuya. Het Parco gebouw is een enorm warenhuis waar veel leuke winkels en eetgelegenheden gevestigd zijn. Op de reserveringslijst van het Katamari Café zagen we dat er om vier uur nog enkele plekken vrij waren, we besloten niet te wachten tot het zover was (het was half elf) en op een andere dag terug te komen.
Die andere dag was één van de laatste dagen van onze vakantie. Een half uur voor opening kwamen we aan bij de Parco, die was nog niet eens open. Ruth stelde voor om via de buitenkant - via het trappenhuis - alvast naar de goeie verdieping te lopen. Eenmaal boven troffen we al een dertigtal mensen aan die stonden te wachten. Aan hun tassen en de social media posts die ze op hun telefoon bekeken zagen we al snel dat het merendeel voor de Pop Mart (gekte) en de Nintendo Store kwamen. Nog heen kwartier later was de rij achter ons zeker twee keer zo lang als die voor ons. Klokslag 10 gingen de deuren open en bedankten de suppoosten ons dat we zo netjes hadden gewacht en ons zo netjes gedragen hadden in de rij. We stapten snel door naar het cafeetje, tot onze grote vreugde waren we de eerste klanten en stonden er op het reserveringsbord nog genoeg cirkels. Een rondje betekent namelijk: plaatsen beschikbaar, een driehoekje: nog enkele plaatsen beschikbaar, een kruisje: volzet. Nou…wij juichen natuurlijk, mission accomplished.
Alles zag er even mooi uit en er was een frisse creatieve draai aan het Katamari thema gegeven. Ik heb geloof ik ook nog nooit zo’n mooi ijsje (in het echt) gezien als de Koning van de Kosmos coupe. Alles smaakte ook uitstekend. Het was dat we ‘s ochtends vroeg nog geen trek in pasta hadden maar de regenboogpasta was oogverblindend. Allemaal wilden we zo snel mogelijk onze Switch opstarten om weer Katamari Damacy te spelen..maar eerst het Ghibli Museum aan de beurt…
Geen opmerkingen:
Een reactie posten