Popbox/Wonderfest

 Elke keer als we onze vakantie naar Japan plannen hopen we dat een aantal evenementen of festivals binnen onze vakantieperiode vallen. Dit jaar hebben we geluk: de Loft is een warenhuis wat een beetje lijkt op een kruising tussen de V&D en de Bijenkorf, maar dan fris en modern. Ze organiseren creatieve evenementen met kunstenaars, vormgevers en illustratoren onder de noemer Popbox. Zaterdag de 29ste stond er een live schilder sessie met Konatsu gepland. Konatsu volgen we al sinds de eerste keer dat we Japan bezochten. Ze maakt illustraties en designertoys; ze heeft een beetje een klassieke Japanse aquarel-stijl maar heeft daar een persoonlijke draai aan gegeven. Haar bekendste character-ontwerp is de negora: een kruising tussen een kat(neko) en Godzilla(Gojira). Inmiddels is wel bekend dat onze vitrine in IJburg bijna uit haar voegen barst door het grote aantal negora’s dat de vitrine bevolkt.
Dus trokken we op zaterdagochtend naar de Loft in Yokohama. Na een kleine zoektocht in het immense warenhuis vonden we de hoek waar Konatsu haar creatieve skills ging tonen. De hele tekensessie zou zo’n twee uur duren. Konatsu had voor zo’n 13 (!!) illustraties al een opzetje gemaakt met potlood en begon deze één voor één te inkten terwijl een medewerker deze voorzichtig droog blies. Ondertussen werd Jip bleker en bleker en gaf hij aan zich hondsberoerd te voelen. Samen met Ruth snelde hij naar de dichtstbijzijnde toilet om daar een potje over te geven. Waarschijnlijk hadden de hitte en de te lege maag hem parten gespeeld. Gelukkig voelde Jip zich al snel een stuk beter. We besloten de schildersessie even te onderbreken voor een kleine lunchstop bij de Starbucks om de hoek. Eenmaal op krachten gekomen voegden Jip en Ruth zich weer bij de Konatsu-delegatie en gingen Elin en ik even de rest van de verdieping onveilig maken….Elin had renkriebels. 

 

 

Als snel kwamen we een pluche walvishaai tegen die Elin haar armpje ‘opslokte’, die arm kreeg ze niet meer terug vertelde de walvishaai. Daarna moesten alle houten waaiers getest worden, na 10 minuten kreeg Elin de ventilatoren in het oog. Het testen van de ventilatoren ging wat te wild en ik probeerde Elin op andere gedachten te brengen, Elin was het er niet mee eens en ontstak in woede. Gelukkig voor ons vindt iedereen in Japan Elin schattig: bij elke driftbui van Elin klappen de omstanders in hun handen en roepen: ’kawaii desu ne?’ Al zet Elin de afdeling in de hens, ze komt er mee weg. Gelukkig had ik na 5 minuten het vulkaantje geblust en konden wij ons ook weer bij de schildersessie voegen.
Jip is inmiddels ook fan van Konatsu en had thuis zelf een illustratie gemaakt die hij graag persoonlijk wilde overhandigen. Zelf hadden we nog een omiyage (souvenir) meegenomen in de vorm van een pakje stroopwafels. Jips tekening met een glimlachende Mount Fuji, dansende schaafijsjes en natuurlijk een negora viel in erg in de smaak. 

 

Vervolgens startte de loterij. Al langer gebruikelijk bij evenementen waarbij de vraag groter is dan het aanbod worden er in Azië (inmiddels ook in het Westen) loterijen georganiseerd. In het geval van de Popbox sessie mag de winnaar als eerste een illustratie uitkiezen om te kopen. Alle geïnteresseerden kregen een speelkaart (ongeveer 30 stuks) één voor één werd er een winnende speelkaart getrokken. Met z’n vieren hadden we drie speelkaarten (Elin wilde er geen….en toen weer wel, en toen weer niet, en toen weer wel….uiteindelijk niet…). Maar het geluk stond aan onze kant en Jip zijn speelkaart werd getrokken en hij mocht als één van de eersten een illustratie uitkiezen: het werd het vosje met de zelfgebakken koekjes. Niet veel later vielen we nog een keer in de prijzen. De tweede favoriet (meloen en feestende mussen) was helaas al vergeven dus gingen we voor de set slapende negora’s. Voordat we weer op de trein stapten hebben we onze laatste kanskaart aan iemand anders gegeven.

 

Een dag later zijn we afgereisd naar Makuhari Messe, Japans grootste congrescentrum om de zomereditie van Wonderfest te bezoeken. Wonderfest is Japans grootste figure en modelbouwshow, hier worden veel modellen en prototypes getoond die in de toekomst worden uitgegeven, maar het is ook gewoon een beurs. Wat er te zien is is behoorlijk divers: natuurlijk de robot (mech) en animé/manga modelkits, maar ook cosplay (costume play), mensen verkleed als hun favoriete personage, modelbouw voor films/Tokusatsu (zoals bijvoorbeeld Godzilla, of denk aan de Westerse variant: Thunderbirds). En dus ook designertoys. Het eerste wat ons opvalt is dat de zaal groot is, heel erg groot….en wat blijkt, het is er niet één…het zijn er acht. (° O °)  We hebben er bewust voor gekozen om iets later te arriveren om de drukte wat te ontwijken en meer met het idee om wat te fotograferen in plaats van onze verzamelsnorharen te spitsen en onze wenslijsten af te werken. Maar bovenal met het idee dat het voor Jip en Elin ook goed te behappen is en leuk moet zijn. Gelukkig is dat wel het geval, alles is goed te bekijken en Jip en Elin hebben de grootste lol bij het zien van zoveel grappige en schattige poppetjes. En de cosplayers krijgen ook de nodige aandacht. 

 

Toch is het jammer dat bij de stands van mijn grote helden (How2Work, Momoco Studio, The Hut) echt alles lang en breed uitverkocht is (en inmiddels voor het viervoudige op de Japanse eBay staat). Maar goed, er bleef genoeg leuks over. We ontmoeten Yasu nog eens - bekend van Ebineko (een kruising tussen een kat en een garnaal, I kid you not) - we hadden haar een paar jaar geleden in Londen al eens gesproken tijdens de ToyCon. Dat was hartstikke gezellig, ze stopte Elin nog een zakje zuurtjes toe. Ook spraken we de makers van Fluffy House en kwamen we er achter dat ze met hun huwelijksreis naar de Keukenhof geweest waren. Elin en Jip verlieten hun stand beiden met een Good-Day cap. 

 

En tot mijn stomme verbazing liep ik tegen de stand aan van Skulltula, die had ik nooit gedacht ooit nog eens tegen het lijf te lopen. Ondanks de grootte van de happening heeft Wonderfest toch een knusse en kleinschalige look & feel. Veel makers hebben een rocksterrenstatus binnen het genre, met soms wel tienduizenden volgers op Instagram maar niemand is te beroerd om een praatje te maken. Of Jip en Elin te overladen met vrolijke kleurrijke stickers. We zijn doelgericht wat stands afgelopen en hebben verder een fractie meegepikt van wat er allemaal te zien was….dus hier moeten we zeker nog eens naar terug. :)