Vuurbloemen

hana-bi
Originally uploaded by puckduvinylle.

Nee, ze hebben hier geen oud & nieuw gevierd afgelopen weekend. Deze foto is gemaakt tijdens het Sumida RIver Fireworks event, wat sinds 1733 jaarlijks plaatsvindt op de laatste zaterdag in juli. Er komen vaak een miljoen mensen op af, en dat hebben we gemerkt ook: de straten van Asakusa waren (om 16.00 uur 's middags al) afgeladen!!
We bezochten op dat tijdstip eerst de Sensoji Tempel (ook afgeladen). Het was buitengewoon warm, wat voor mij een goed excuus was om bij één van de vele eetstalletjes bij de tempel een schaafijsje te kopen (gemalen ijsblokjes met vruchtensiroop eroverheen). Daarna hebben we winkeltjes bekeken. Er zijn daar veel authentieke Japanse zoetigheden te krijgen: o.a. een soort koekjes die (zoals wel vaker) gevuld zijn met zoete adukiboon pasta. Ze worden gemaakt net als wafels: in ijzers met mooie vormpjes gaat een laag beslag, dan een balletje adukipasta, dan beslag daarover heen, klep dicht, en boven de hittebron. Ruikt fantastisch.

Een mooie plek vinden om het vuurwerk te bekijken bleek minder eenvoudig dan verwacht. We zijn eerst naar het parkje naast de rivier gelopen en hebben onderweg bij wijze van diner eten gekocht bij stalletjes: 'pijn had okonomiyaki en ik een soort deegballetjes gevuld met groente en stukjes octopus. Erg lekker overigens, maar veel te machtig voor mij... Eenmaal in het park bleken de open plekken schaars, en het aantal niet bezette plaatsen zo mogelijk nog schaarser. Daarop dachten we slim te zijn door naar de brug te gaan, vanwaar je natuurlijk een briljant uitzicht hebt. Helaas mochten we daar niet stil blijven staan, dus na een rondje brug moesten we weer iets nieuws verzinnen... dan maar de weg parallel aan de rivier afgelopen, samen met velen anderen. Uiteindelijk hebben we een plek langs de weg gevonden. Het leek verdorie Lowlands wel, je zag de weg niet meer door alle mensen! Het leuke was trouwens dat zeker de helft van alle mensen in kimono gekleed waren, en helemaal mooi opgedoft voor de festiviteiten. Ze waren ook beter voorbereid dan wij: kussens en picknickkleedjes mee om op te zitten, en natuurlijk eten en een heleboel biiru en sake.

Om 19.15 uur begon het vuurwerk al, en ging door tot 20.30!! Het was ook niet zomaar vuurwerk, dit was echt hana-bi (bloemen van vuur), en bij iedere wat grotere vuurpijl die groots en knallend afstak ging er een zucht van verwondering door het publiek, 'sugoi! sugoi, sugoi!' :D

We hadden gedacht niet binnen 2 uur daar weer weg te komen na afloop, gezien de drukte. Dat viel enorm mee: binnen 20 minuten zaten we in de metro, dankzij alle sturende politiemannetjes met hun lightsabers, en het algehele organisatorische talent van de Japanners. Ongelofelijk hoe vloeiend en kalm alles verliep, en dat zonder veel rotzooi op straat. Als je überhaupt al claustrofobie hebt was het niet nodig deze mee te nemen. ;)

Eenmaal in ons laatste treintje naar huis was het nog lachen geblazen. We stapten in en voor 'pijn langs rende een jongetje die bijna struikelde doordat hij op hetzelfde bankje afstoof als waar wij wilden gaan zitten. Verward keek hij omhoog, waarop wij natuurlijk moesten lachen. Hij ging snel een meter verder zitten, en besloot meteen daarna maar nog veel verder weg te gaan zitten. 'Haha, gezichtsverlies', zei 'pijn. Direct daarna kwamen er twee jongens binnen die een dronken maat ondersteunden. Uit voorzorg hadden ze een plastic tas aan zijn oren opgehangen zodat de zak voor zijn mond hing. Onze verbaasde blik werd beantwoord met een gerustellend knikje en een grijns, waarna de dronkaard nog even op zijn rug geklopd werd. Er werd nog even gevraagd of het goed met 'm ging, waarop hij 'nee' knikte en de anderen weer moesten lachen.
Een ander meisje kwam de trein binnenrennen en struikelde bijna over de drempel, en moest er zelf om lachen. Op dit moment kregen we bijna de slappe lach.

Alsof het al niet genoeg was begonnen twee zakenmannetjes tegen ons aan te kletsen toen we samen met hen uitstapten. Tokyo is niet goed, aldus de ene, we moesten naar Kyushu. Of we begrepen? Mijn 'hai, wakarimashita' werd volkomen genegeerd. 'Luister, je hebt 4 eilanden, nee? Hokkaido, Honshu, Shikoku, en Kyushu. We moesten naar Kyushu, en dan naar een Onsen. Tokyo is niet goed.'
'Hai, hai, wakarimashita.'
'Kyushu. Tokyo niet goed.'
'Maar we houden van Tokyo!'
'Iie, Tokyo niet goed, Kyushu.'
Toen wilde hij ons absoluut een hand geven, en ondertussen zette zijn maat ons op de foto. We kwamen niet meer bij van het lachen, en toen hij iets over ons Amerikanen mompelde zei ik dat we geen Amerikanen waren, maar Nederlanders.
Verbaasde hoofden. 'Oranda!!! So desu ka!!' Vervolgens riep hij vol enthousiasme een naam met een bokshouding erbij, maar we hadden werkelijk geen idee wie hij bedoelde, en moesten nog harder lachen. Snel sayonara geroepen voordat we daar nog uren werden opgehouden... 'Kyushu! Arigato gozaimashita!'

Zondag lang uitgeslapen en daarna gewinkeld in Shibuya. We hebben 2 leuke platenwinkels gevonden: Spice Records heb ik 6 vinyltjes rijker verlaten, en de andere moeten we nog nader bekijken (was dicht toen we terug kwamen). Ook qua platen is het hier goed toeven dus. :) Verder hebben we Mandarake (manga, animepoppetjes, speelgoed, etc,) bezocht en daar heeft 'pijn zich al flink kunnen uitleven. We gaan nog een keer naar de andere vestiging in Nakano en dan wil Bobby mee, die was nieuwsgierig naar 'pijn's gezichtsuitdrukking als we daar binnenkomen, haha.

We hebben 's avonds gegeten in de Yoshinoya, voor het eerst. Nou Eerkmans, het was niet echt om naar huis te schrijven en nu doen we het toch! :) Wat heb je daar in hemelsnaam gegeten, ik heb niks vegetarisch op de kaart kunnen vinden! We kregen beide een soort rare baconplakjes in een sausje en de slablaadjes waren verlept, hahaha.

Gisteren zijn Bobby en Nancy weer thuis gekomen. We zijn met z'n vieren gaan eten in hun favoriete sushi-restaurant (zo eentje met een lopende band, maar ze bestellen alles apart omdat ze het zo vers mogelijk willen hebben, waar wel wat voor te zeggen is trouwens). Erg erg lekker!!! Zo vers dat de rijst nog warm is. :) De bordjes op tafel stapelen zich steeds meer op en aan het einde tellen ze de bordjes om te berekenen hoeveel je betalen moet, erg grappig.

Vandaag museumdag. Tot snel weer!