Hotel Kinki

En daar gaan we weer, vandaag trekken we weer verder door naar het noorden richting Sendai.

Afgelopen maandag hebben we in het Tourist Center van Kyoto alvast een reservering vastgelegd voor een overnachting of drie in Osaka....da’s nog eens handig... Daarna twee gezellige bentoboxjes gekocht voor onderweg en vervolgens de Shinkansen maar eens ingedoken. Osaka en Kyoto liggen niet ver van elkaar vandaan trouwens, toen we 10 minuten onderweg waren en net aan onze lunch waren begonnen konden we alweer uitstappen, dat krijg je als je je hele leven al gewend bent aan het gereis met de NS. ;)

Na een kwartiertje wandelen arriveerden we bij ons hotel: Hotel Kinki that is!
Het hotel ligt in een soort shoppingmall waarin vooral veel restaurantjes, Pachinkohallen, seksclubs en winkeltjes gestationeerd zijn. Als je de overdekte straat inloopt heb je het idee alsof je een kermisattractie binnenstapt vanwege alle knipperlichten, jackpotgeratel en rumoer...ik heb er nog een filmpje van gemaakt, erg grappig allemaal.
Eenmaal in de lobby kregen we te horen dat er een groot probleem met de kamer was: er zat namelijk geen raam in. Aangezien we er enkel kwamen om te slapen leek ons dat voor een keer niet zo’n probleem. Achteraf bedachten we ons dat we zonder raam natuurlijk geen notie van dag en nacht zouden hebben in deze bezemkast, gelukkig dat er dan nog wekkers zijn.
Ondanks dat de kamer klein was, was verder alles aanwezig: een bad/douche, kabeltv, internetaansluiting, mini-ijskast, waterkoker en gordijnen natuurlijk. Nadat we ons geinstalleerd hadden hebben we de buurt nog even verkend en zijn blijven hangen in Namco-city. Namco is een grote game-ontwikkelaar, en zoals wel meer game-producenten hebben ze hun eigen speelhal met gokmachines en arcadekasten met de allernieuwste games. De grap van Namco-city was dat ze op de derde verdieping een Namiwa Gyoza Stadium hadden; de gehele verdieping was ingericht als een sfeervol marktplein met ongeveer 20 verschillende gyoza-kraampjes en terrassen. Daar hebben we dus maar onze eerste Osaka-gyoza’s met bieru genuttigd....en daarna wankelend het hotel opgezocht.

De volgende dag zijn we vroeg naar het Osaka Aquarium Kaiyukan vertrokken. Dit aquarium en heeft als enige ter wereld een walvishaai in zijn ‘collectie’ Bovendien bevinden er zich in dezelfde watertank ook nog eens een manta en stapels met andere roggen, haaien, tonijnen en ander zeegespuis. Ondanks dat het zo druk was hebben we er ons prima vermaakt. Om te lunchen zijn we een fondue-tentje ingedoken waar je voor 1000 yen een uur lang een zithoekje met frituurset tot je beschikking kreeg. Vervolgens kon je je bord volscheppen met allerlei spiesjes (banaan, garnaal, pompoen, cherry-tomaat etc) die je in beslag kon dopen en frituren.
’s Avonds zijn we naar Den Den Town gegaan – de Osaka-versie van Akihabara en zijn we gaan eten in een leuk curry-restaurantje.

De volgende dag stonden we weer vroeg op voor een ochtendtrip naar Himeji waar zich het grootste kasteel van Japan bevindt. Het is zo’n 450 jaar oud en al het binnenwerk is van hout. Dit waanzinnige mooie kasteel (check de foto’s) is ook te zien in Akira Kurasawa’s ‘Ran’. In de shop heb ik nog een officiele plastic kitch-replica van het kasteel gekocht.
Nadat we zijn leeggezweet hebben we de trein naar Osaka weer gepakt en hebben we het Umeda Sky Building beklommen. Dit gebouw bestaat uit twee torens van ongeveer 200 meter hoog, bovenop deze torens bevindt zich de ‘floating garden’ die de daken met elkaar verbindt. Door een groot gat in het midden van dit platform kun je lekker naar beneden hoogtevrezen. Doordat de tweede verdieping van de garden zich in de openlucht bevond konden we lekker een tijdje uitwaaien op grote hoogte.
Vervolgens hadden we nog het plan om een rondvaart te maken – Osaka staat ook bekend om zijn vele bruggen – maar bij de tourist-office kwamen we er achter dat we voor zo’n trip – net als bij het Ghibli-museum – ruim van te voren moesten reserveren. ‘Gelukkig’ wist de vriendelijke dame van het kantoor een andere rondvaartclub waar we niet voor hoefden te reserveren. Daar zijn we naar toe gegaan en hebben kaartjes gekocht voor de een rondvaart van 19:00h. Om de tijd te overbruggen zijn we nog even het park ingetrokken om het Osaka castle te bewonderen. Nu het begon te schemeren lag het kasteel er prachtig bij vooral doordat al het bladgoud oplichtte door het strijklicht. Daarna zijn we terug gestiefeld naar de rondvaartclub en in de boot gesprongen. In het kort kwam de trip hier op neer: starten bij Osaka castle, in het donker varen, 4 haltes aandoen, showen hoe het glazen dak omlaag kan schuiven om lage bruggen te passeren, er vervolgens niet onderdoor varen, mededeling krijgen dat Osaka castle vanaf hier mooi in de verte te zien is, en in het donker weer terug varen....uitstappen maar!
Dit was voor het eerst dat we ons verveeld hebben in Japan, maar ach, we zagen de lol er wel van in en concludeerden dat dit meer een kruising tussen een rondvaarttrip en een kanaalbus geweest moest zijn. Toen we richting het station liepen vond Ruth nog een bidsprinkhaan die natuurlijk op de foto moest.
Eenmaal in de metro werden we aangesproken door een Japanner die aan ons vroeg wat we in godsnaam aan het fotograferen waren geweest, daar aan het water. Hij moet een hele tijd hebben geaarzeld voordat hij het ons durfde te vragen want we hadden hem al veel eerder gezien, uiteindelijk heeft zijn nieuwsgierigheid het toch van ‘m gewonnen. :)
We raakten wat met ‘m aan de praat: ‘I photographed a grasshopper, because I’m a biologist’.’Ah biologist, you’re bery intelligent.’ We vertelden hem dat we op weg waren naar Dotombori aangezien Ridley Scott daar een aantal neon-scenes heeft geschoten voor Bladerunner, en dat wilden we wel eens zien natuurlijk. Het duurde even voordat de Japanner door had dat we het over Brade-runnah hadden, maar toen dat het geval was vergezelde hij ons naar de juiste metrolijn.....vervolgens namen we afscheid en gingen naar Dotombori. Daar hebben we ons vergaapt aan de oogverblindende neon-landscapes en zijn ten slotte gaan eten bij een echt okonomiyaki-restaurant. Goed geluimd zijn we weer naar Hotel Kinki vertrokken want de volgende dag zou onze lange trip richting Hokkaido beginnen...