ueNO-park

Afgelopen dinsdag was het weer eens tijd voor een dagje museum, en zijn we afgereisd naar het Ueno Park waar zich een aantal bezienswaardigheden bevinden zoals de Ueno Zoo, de Toshugu Shrine en een aantal musea.
Als eerste was het Tokyo National Museum aan de beurt, wat het oudste museum van Japan is en waarin een voorwerp of 89.000 ter bezichtiging ligt opgeslagen, verdeeld over verschillende gebouwen in het complex.
Omdat het al 1 uur was geweest en we nog niks hadden gegeten zijn we eerst naar het museumrestaurant gegaan. Eenmaal daar aangekomen moesten we eerst onze naam op een lijst schrijven en plaats nemen in de ‘wachtruimte’....om vervolgens te wachten totdat onze naam werd omgeroepen. Op de lijst stonden alleen maar Japanse namen en we waren ons dus al aan het verkneukelen totdat de familie ‘Ba'na'do’ plaats kon nemen.....maar helaas,.....de wat te stijve dame pikte de wijdbroekige westerlingen er gewoon uit en verwees ze naar hun plaatsen zonder hun naam te noemen....en trakteerde ons vervolgens op een droge visstick en spaghetti met tomatensaus. Nou ja, snel het museum in dan maar....
In het hoofdgebouw was een privé-collectie te bezichtigen van ene meneer Price. Deze verzameling bestond uit een geweldige verzameling gigantische tekeningen – op een groot deel van deze prenten waren dieren en landschappen te zien. De catalogus was helaas niet zoveel soeps vandaar dat we wat ansichtkaarten hebben gekocht van onze favoriete prenten.
En toen was het vijf uur en ging - voor ons volkomen onverwacht - het museum dicht: dat was niet wat onze reisboekjes ons voorgeschreven hadden, we hadden nog recht op 3 uur museumpret.....not!
Dus zodoende hebben Ruth en ik de rest van de 89.825 kunstattributen nog even in 10 minuten bekeken.....ook best...apart.
Eenmaal buiten kwamen we er achter dat het National Science Museum (met de life-size vinvis in de tuin) ook al zijn deuren had gesloten. Tja, wat doe je dan, maar weer naar Akihabara - wat we nog steeds niet helemaal hadden uitgekamd.

Tot nu toe valt het ons - zoals al eerder vermeld - ontzettend mee met de hoge prijzen hier in Tokyo. Een van de dingen die wel ongelofelijk duur zijn hier, dat zijn de dvd’s. Vanaf het moment dat we hier zijn probeer ik al een dvd-tje van de 4ºC Studio te vinden. Zij maakten o.a. Noiseman Soundinsect en het segment Beyond uit The Animatrix. Aangezien de dvd-prijzen hier minimaal twee keer zo hoog liggen als in Nederland had ik de hoop om iets in deze richting te vinden al snel opgegeven. Maar ergens in een tweedehands hoek was er een dvd-hoes die naar me knipoogde – het resultaat is in Ruth’s foto-verzameling te zien. J
Het hele gashapon-probleem is trouwens ook minder frustrerend dan dat we eerst dachten. De gashapon-automaten zijn die apparaten waar je een yen of 200 in moet knikkeren, waarna je vervolgens zo’n anime-speeltje uit een reeks in een plastic ei krijgt. Natuurlijk moet je er altijd een paar honderd yen extra ingooien voordat je het poppetje te pakken hebt dat je wilde hebben.
Er zijn ons natuurlijk al vele duizenden Japanners voor gegaan en een paar van hen hebben het slimme idee opgevat om de dubbele en niet-gewilde inhoud voor een iets hogere prijs weer te verkopen....wel jammer dat we daar pas na een week achter kwamen....het plastic-gehalte wat deze twee pipootjes weer terug naar Groningen gaan zeulen ligt dus aardig hoog. J
Een dag later heeft Bobby ons naar Nakano gesleept waar in het winkelcentrum het hoofdkwartier van Mandarake ligt.
Mandarake was ooit een winkel die tweedehandse manga’s verkocht maar inmiddels is uitgegroeid tot een uit 14 winkelunits tellende supershop waar je terecht kunt voor je manga’s, anime-dvd’s, cosplay-kostuums, gashapon-toys etc etc. Nadat we een uurtje of twee een groot deel van de winkeltjes hadden afgescand belanden we in een tweedehands elektronicazaak waar Ruth voor een prikkie een Nikon D70 (met lens aantrof) en ik een Sony Handycam...... met dank aan de KLM.
‘s Avonds hebben Bobby en Nancy ons mee uit eten genomen naar een knus eettentje waar de locals altijd op een groot beeldscherm de sumo-kampioenschappen bijwonen (voetbal is tenslotte voor mietjes). ;)
Eenmaal weer thuis hebben we nog ‘Memoires of a geisha’ op dvd gekeken want je moet natuurlijk wel geheel in stijl blijven.... hahah!
Binnenkort: museumherkansing en de vismarkt.