Regen en bier (not super dry)

Inmiddels zitten we een heel stuk noordelijker dan de vorige keer. Pepijn heeft even een kaartje gemaakt (dat schijnt hij vaker te doen) om te laten zien wat voor afstanden we afleggen. Zie boven. De route die we al gehad hebben is rood gekleurd.

Na onze reis met de pokemon shinkansen hebben we overnacht in Hachinohe. In dit plaatsje was verder absoluut niks te beleven en het weer werkte ook niet mee: regen, regen en nog eens regen. We hebben dus vooral op onze hotelkamer uitgerust en zijn er nog even uitgeweest om een hapje te eten (koude somen noodles met groenten en een kommetje rijst met rauwe tonijn).

De volgende dag weer vroeg op pad gegaan met een limited express (afgekort als LEX, vergelijkbaar met onze intercity) naar Hakodate (de shinkansen komt niet noordelijker dan Hachinohe). Daar overgestapt op een LEX naar Sapporo, de hoofdstad van Hokkaido. Van de eventuele ruige landschappen hebben we bar weinig meegekregen door het nog immer slechte weer. Hebben geprobeerd wat te slapen maar dat wilde niet zo lukken omdat de trein flink rammelde en bovendien konden we niet naast elkaar zitten omdat er niet genoeg plaatsen meer waren.

In Sapporo zijn we twee nachten gebleven. De stad is op zich nog best groot maar heeft een compact centrum met kaarsrechte straten zoals in Amerikaanse steden. Het was niet eens nodig om een metro te pakken omdat alle interessante dingen op loopafstand liggen. Een aantal van onze favoriete winkels zoals Mandarake, Tokyu Hands en Loft bleken ook aanwezig. We ontdekten de eerste avond bovendien een ondergronds winkelcentrum bij het station (prettig, want het water kwam hier echt met bakken uit de lucht vallen) met een uitstekende en niet te dure restaurantstraat. Daar een omurice (omelet gevuld met rijst, met groenten erbij) gegeten omdat ‘pijn daar al zo lang zin in had.

De volgende dag was het regenen eindelijk gestopt en dus hebben we de Botanical gardens bezocht, die goed was voor een aangename ochtendwandeling tijdens welke we door meerdere kraaien werden uitgelachen. Het Beer Museum hebben we overgeslagen aangezien we in Tokyo al eens de Suntory brouwerij hadden aangedaan.
Uiteraard was er weer eens een reuzenrad, ditmaal bovenop een van de hoge gebouwen in het centrum. Er was nauwelijks publiek (waarschijnlijk vanwege de bewolking) dus we hadden het ding voor ons alleen. En ja Francis, hier en daar wat 'Asian posing'. ;)

De rest van de dag op jacht geweest naar nieuwe schoenen voor ‘pijn, aangezien zijn oude puma’s onderhand in stinkende vochtzakken waren veranderd en deze waren nu begonnen zijn voeten aan te vreten. Onderweg kon ‘pijn het niet laten een Panda Z robot bij Mandarake te laten liggen en ikzelf kon de zakjes met frog style en nijlpaard hangertjes evenmin weerstaan. Gelukkig reizen we licht bepakt dus één tasje kan er best bij. :) Schoenen hebben we ook nog gevonden trouwens, Volvo Ocean Race puma's in de uitverkoop bij ABC mart. Die moeten tegen water kunnen zou je zeggen.

’s Avonds op aanbeveling van mijn ‘Japan by Rail’ boekje gegeten bij Aji no Tokeidai, waar ze een lokale ramen specialiteit serveren: met een bouillon van miso, knoflook en boter. Natuurlijk hebben we er ieder een portie gyoza en een flink glas Sapporo bier bij genuttigd. Waanzinnig lekker!

Nu ik dit schrijf zijn we aan het genieten van prachtige uitzichten vanuit de trein, want we zijn vanmorgen weer vertrokken met bestemming Abashiri. Een tocht van 5 uur. Deze trein is gelukkig een stuk relaxter dan de vorige dus eigenlijk is het vooral een aangenaam rustmoment. Behalve bergen en veel bos zien we nu ook hier en daar bloemenvelden, hier en daar een beek en bizarre bruggen. In Abashiri zullen we twee nachten verblijven, en vanaf dat punt schijnt het landschap pas echt heel erg mooi te worden. Aan de oostzijde van Hokkaido zijn namelijk allerlei nationale parken, dus er valt een hoop wild te spotten: beren, uilen, zeehonden, en met een beetje, of misschien wel juist heel erg veel mazzel, orka’s!?!...