lekker aanrommelen

Dat is wat we aan het doen zijn de afgelopen dagen. We hebben tot nu toe vooral bekend terrein opgezocht om lekker te kijken in favoriete winkels van de vorige keer. Kiddyland, Puma store, Loft (gaaf warenhuis met super bento assortiment), Yotsuya (heel veel Totoro en ander Ghibli spul, en veel leuke stationary), en natuurlijk AsoBitCity in Akihabara (electric town). Natuurlijk al vele gashaponmachines geplunderd (foto's van de oogst volgen binnenkort). Ook hebben we weer eens de fiets gepakt en zijn we naar de sushi-ya in de buurt gegaan om de beste sushi ooit te eten! Bij de eerste hap alleen al gingen we bijna knock-out. Het was lachen geblazen daar; in de tafel zitten heetwaterkraantjes en de mokken komen langs op de lopende band, maar de thee zelf konden we niet vinden. Een van de chefs kwam dus langs om het blikje poeder waarvan 'pijn dacht dat het peper was boven onze mokken te kloppen. :) Die chefs zijn sowieso hele aardige mannetjes, en toen we de rekening vroegen riepen ze in koor de kassabediende. Wij riepen dankjewel, zij riepen met z'n allen dankjewel, en het deed 'pijn nogal denken aan een kudde blije happy-happy-croco-Stimpy's. :D

Ontdekkingen:
- in vakanties moet je uitrusten. Pepijn heeft nog steeds zijn laatste illustratie niet af, dacht wel even vroeg op te staan om zo nog flink te werken voordat we naar Akihabara zouden vertrekken, maar stortte 's middags een beetje in. Of hij ook zonder mij was thuisgekomen is nog steeds de vraag, hoe dan ook heeft hij de daaropvolgende nacht 14 uur geslapen. Conclusie: niet teveel dingen tegelijk, relax!
- Jetlag is een vaag begrip. Behalve een paar keer om 4 uur 's ochtends te zijn wakker geworden heb ik nergens last van. Geen duizelingen, niks. Joepie!
- Het regenseizoen is al min of meer over. Toen we aankwamen was het nog bewolkt met een aangename 25 graden, nu begint de zon steeds meer te schijnen en komt de temperatuur al ruimschoots over de 30 graden heen.
- Japanse scholen zijn niet per definitie streng en ongezellig. Eergisteren liepen we naar de trein, naderden het basisschooltje bij het station en daar hoorden we enorm veel gegil. 'Klinkt als een zwembad', zei 'pijn. En ja hoor, we kwamen de hoek om en daar stond een groot opblaaszwembad op het pleintje, gevuld met kindjes en in het midden de meester. Op zijn teken mochten ze 'm natspatten en dat deden ze natuurlijk met alle plezier, en hij maar dansen in het midden met z'n ogen dicht. :)

Gisteren wel eindelijk iets nieuws gedaan: bezoekje aan het Mori Arts Museum in Roppongi. Een enorm hoog gebouw dat deel uitmaakt van het architectonisch hoogstaande 'Roppongi Hills', met chic winkelcentrum, een club, bioscoop, etc. Het museum bevindt zich op de 52ste verdieping en bevat daarom ook een verdieping genaamd 'Tokyo City View' en een Observation Deck op het dak (de hoogste openlucht observatory in Tokyo). In het museum was een tentoonstelling van werken van Turner Prize winnaars, waaronder Damien Hirst (die we vorig jaar in Londen net gemist hadden), Richard Long en Steve McQueen.

Na Mori zijn we naar Shinjuku vertrokken om op camerajacht te gaan. De camera van 'pijn is onderhand antiek en mijn eigen compactcamera loopt ook flink achter. Na Yodobashi Camera, Sakura-ya en BIC Camera af te zijn gegaan vonden we een Nikon zaakje waar ze veel tweedehandsjes hadden. Voor een luttel bedrag heb ik daar Nikon's laatste coolpix versie (S700) gekocht! Dat gaat weer lekker dus.

Vanmiddag op het programma: Shibuya.