スタート!

 

En hop, daar staan we weer met gesmolten slippers in het zomerse Tokyo. Inmiddels hebben we er weer een flinke reis op zitten. Van deur tot deur deden we er zo’n 24 uur over. Het was nog even spannend omdat het er op leek dat we misschien niet mee konden omdat de vlucht overboekt was. Ten tijde van onze eerste Japanreis in 2006 (!) overkwam ons dit ook en toen moesten we noodgedwongen een nachtje bivakkeren in Badhoevedorp. Gelukkig ging die vlieger deze keer niet op. Bij onze overstap in Helsinki was er weer onduidelijkheid over onze zitplaatsen zodat we niet met z’n vieren bij elkaar konden zitten maar twee aan twee… ook nu waren we al lang blij dat we weer mee in het vliegtuig mochten. 😁 

De reis zelf was niet fantastisch: voor ons zat een familie met twee peuters die het om de haverklap op een krijsen zetten. Schuin tegenover me zat iemand sneeuwdocumentaires en sciencefictions te kijken op zijn iPad (echt waar) met de lichtsterkte op 100%…waardoor het leek alsof hij een stroboscoop op schoot had. Ik heb een aantal korte slaapjes gepakt. Het entertainmentsysteem aan boord had een aantal muziekafspeellijsten in hun assortiment; waarvan ik er eentje had opgezet als ruisonderdrukking om te kunnen slapen. Toen ik wakker werd kon ik zo nagaan waar ik in slaap was gekukeld: zo stapte ik uit bij David Bowie (Golden Years) en stapte ik weer in bij Journey (Don’t stop believin’)… dat was zo’n zes gemiste nummers = 25 minuten slaap. Alles bij elkaar heb ik zo’n twee en half uur slaap mee gepikt denk ik, genoeg om me niet uber beroerd te voelen. Ruth en Jip kwamen ongeveer op hetzelfde uit, Elin zat daar gelukkig riant boven. 

 

Eenmaal aangekomen in Japan zijn we met de pendelbus naar het Narita Tobu Hotel gereden om onze roes uit te slapen. Om onze aankomst te vieren hebben we bij de konbini (die in het hotel gevestigd is) onigiri’s (rijst driehoekjes), fanta meron (japanse meloen), salades en misosoep gekocht. Daarna namen we als klap op de vuurpijl nog een duik in het zwembad van het hotel. Ondanks dat we (zoals gebruikelijk) allemaal badmutsjes op moesten - ze zitten zo krap om je hoofd dat mijn breincapaciteit zeker met de helft slinkt bij het dragen ervan - was de pret enorm. Elin heeft namelijk een week geleden haar A diploma gehaald en gaf even een spetterende demonstratie van haar nieuwe skills-set.

 

 De eerste jetlag nacht was wat rommelig maar verliep geheel anders dan verwacht. Doorgaans zijn we na onze eerste nacht in Japan ultravroeg wakker, vandaar dat de wekker maar niet hebben gezet. Drie keer raden, ja hoor…10 voor half 11 worden we wakker, buffet gemist waar we ons zo op hebben lopen verkneukelen…moppermopper. Maar goed, niks aan te doen: binnen een half uur onze koffers weer gepakt om op tijd uit te checken en de pendelbus terug te pakken naar Narita airport. Daar aangekomen zijn we in de Skyliner richting Tokyo gesrongen…nu kan de vakantie echt beginnen!

 

 

We verblijven de eerste twee nachten in Tokyo in Tokyo Sa Ryokan vlakbij Asakusa: een sympathiek hotelletje met op onze kamer: stapelbedden (Elins favorite!). Daarna verlaten we Tokyo om door te reizen naar Nagoya voor het Ghibli Park (nu het gehele park), Kyoto, Osaka voor de World Expo en verblijven we nog een paar nachten op Inujima (Dog Island) om vervolgens 10 augustus weer terug te reizen naar Tokyo. 

Het hotel waar we nu zijn ligt vlakbij de Skytree en Elin wil dolgraag nog een keer naar boven. ..zo gezegd, zo gedaan. Ondanks dat het stralend weer is was Fuji San niet te zien, dat komt vast later nog, we hebben nog kansen genoeg. De jetlag speelt bij Elin en Jip nog wel wat op…daarom besluiten we ‘s avonds te gaan eten bij een all-you-can eat buffet…hebben we het gemiste ochtendbuffet toch nog een beetje goed gemaakt. 😉