Warm draaien

Nou daar zijn we dan!
Zoals Ruth al in de vorige post vermeldde hebben we een prima vlucht gehad.
Omdat Bobby en Nancy dit jaar een iets ander wereldrondreisschema hebben konden ze ons eerst nog een bezoekje brengen in Amsterdam. Aangezien ze gedurende hun reis ook nogal wat verzamelen en daardoor ook flink wat met zich meezeulen besloten wij alvast een deel van hun ballast mee te nemen in onze koffers. Zo kwam het dus dat we voor het eerst op dag 1 van onze vakantie met volle koffers in het vliegtuig stapten.
Bij de check-in kregen we te horen dat onze koffers te zwaar waren, twee-en-halve kilo om precies te zijn. Grmbl, dan maar twee van Bobby's Asterix bundels in mijn handbagage en mijn MacBook bij Ruth in d'r tas...zo werd het nog een kleine uitputtingslag naar het vliegtuig.
De vlucht - met overstap in Parijs - verliep prima: drie filmpjes gekeken en veel geslapen. Eenmaal 's ochtends vroeg aangekomen op Narita kwamen we er achter dat één van onze koffers (de rode nieuwe) de reis niet helemaal had overleefd: één van de drie sloten was total-loss en hing er bij alsof het een uit-de-kom-getrokken armpje was. Af en toe snelde er een vliegveldmedewerker toe om 'm voor ons dicht te klikken maar dat haalde natuurlijk niks uit.
Bij de douane werden we vervolgens nog even met de infra-rood camera gescand, werden onze vingerafdrukken afgenomen en werd er een mugshot gemaakt....toen mochten we door naar bagegecheck. En natuurlijk moest daar die gehavende rode kist open. Tja, daar sta je dan met een kartonnen doos in je koffer waarin alleen maar Asterix-schaakstukken zitten (zonder spelbord). Al deze schaakstukken zijn ook nog eens allemaal per stuk in tissuepapier gewikkeld, om het plaatje compleet te maken waren het ook net iets meer stukken dan dat je voor een normaal partijtje schaak nodig hebt. Ik zou me als douanier afvragen wat deze Amsterdammer op vakantie met een koffer vol losverpakte schaakstukken in Tokyo van plan was, maar gelukkig vond men het niet nodig om een exemplaar door te breken om te kijken of deze gevuld was met xtc-tabletten.
De koffer kon dicht (met twee sluitingen) en we konden op weg naar huis.....Tama that is...
Het laatste eindje vanaf Musashi-Sakai hebben we met de taxi gedaan zodat onze kofferwieltjes (en wijzelf) niet zouden smelten gedurende de wandeling van het station naar het huis van Bobby en Nancy; het is hier namelijk al een paar dagen 36 graden.
Die eerste dag in Tokyo is een behoorlijk brak dagje geworden; we vertrokken immers om 8:05h. vanuit Amsterdam, reisden met Air France 15 uur aan één stuk en raakten tenslotte om 06:00 de Japanse grond...tja en dan heb je nog één hele dag voor je liggen. Na een paar uurtjes 'loungen' waren we toch niet meer binnen te houden en zijn we Harajuku ingetrokken: Kiddyland, Pumastore, eten bij ons favoriete gyoza-restaurantje....een vrolijk wederzien dus.
De dagen erna hebben we het wat rustig aan gedaan; we moesten natuurlijk nog even wennen aan het feit dat we nu echt vakantie hebben, ook moesten we de jetlag eens goed van ons afschudden en het brave Hollandse klimaat inruilen voor het hardcore tropische Tokyoklimaat.
We hebben o.a. Shinjuku, Harajuku en het Ghiblimuseum een bezoekje gebracht. En zijn we naar de Ghiblifilm Kari-gurashi no Arietty geweest.
Het is ons opgevallen dat er binnen een jaar weer èrg veel veranderd is; veel shops zijn verdwenen (oa AsoBitCity) of andere zijn weer verhuisd (ubersneakerstore K-Skit). Ook is het station van Musashi-Sakai weer helemaal omgegooid en staan er weer allemaal nieuwe huizen rondom het huis van Bobby en Nancy...het wordt bijna een spelletje: zoek de tien verschillen.
Verder is het heerlijk om hier je boodschappen te doen in een supermarkt die tot 11 uur 's avonds open is. Waar het niet zo is als de dat kassa gaat sluiten de cassiëre een 'sluitbordje' op de transportband pleurt en je zelf maar uit moet zoeken of je boodschappen nog door haar afgerekend gaan worden of dat je op zoek moet naar een nieuwe rij. Nee, hier sluit er een bediende achteraan in de rij en houdt een bordje omhoog waarop staat dat de kassa gaat sluiten. Ook is het fijn dat als je gekoelde produkten (zoals mochi-ijsjes) hebt gekocht je niet zelf hoeft uit te zoeken hoe je de boel gekoeld thuis krijgt, je krijgt er gewoon een papieren zakje met droog ijs bij. En dat is allemaal alleen nog maar bij de supermarkt.
We blijven mooi nog effe. ;)